Περί Φυσικής

Κάθε πρωί πάω τα παιδιά μου στο σχολείο...και στο δρόμο λέμε διάφορα...κυρίως με ρωτάνε και απαντώ. Αυτές τις μέρες μαθαίνω στον μεγάλο ύστερα από δικό του αίτημα τα πρώτα στοιχεία του περιοδικού πίνακα. Θα έχουμε πολλά πρωινά και απογεύματα να πούμε πολλά. Θα τους πω διάφορες ιστορίες όσο μεγαλώνουν όπως το πώς όλοι μας είμαστε αστρόσκονη μιας και τα στοιχεία στο σώμα μας προέρχονται από αστέρια που τέλειωσαν με τεράστιες εκρήξεις...το πώς όλοι μας ήρθαμε από κοινούς προγόνους που ξεκίνησαν από κοινό τόπο...για το πώς και γιατί τα χαρακτηριστικά μας προσαρμόζονται στο περιβάλλον για να μας βοηθήσουν...για το ότι όλοι μας ξεκινάμε στην κοιλιά της μαμάς ως κορίτσια και στην πορεία οι μισοί γινόμαστε αγόρια αλλά μας μένουν οι ρώγες...και θα γελάμε και θα θαυμάζουμε τη φύση...και θα νιώθουμε δέος και μικροί και ίσοι απέναντι στην απεραντοσύνη. Θα τους πω πως είμαστε η συνείδηση του κόσμου και η προσπάθεια του να καταλάβει τι γίνεται...και να είμαστε περήφανοι για όσα καταφέρνουμε και όχι για όσα πέτυχαν άλλοι...να ντρεπόμαστε για όσα κάνουμε και όχι για όσα μας έτυχαν...να κρατάμε όσα έχουν αξία στο γνωστικό μας ταξίδι και όχι όσα μας πίεσαν να δεχτούμε λόγω παράδοσης και εξουσίας. Αν θέλω να αφήσω κάτι στα παιδιά μου είναι τη δίψα για τη γνώση ώστε να μεγαλώσουν μακριά από δογματισμούς, ιδεοληψίες και προκαταλήψεις αλλά ως ελεύθερα, σκεπτόμενα άτομα γνωρίζοντας πως καθένας είναι μοναδικός μέσα στο σύμπαν με άπειρα σενάρια για τη ζωή του. 
Καλημέρα λοιπόν σε όλα τα παιδιά που θα πάνε σε λίγο σχολείο και σε όλους τους μεγάλους που ξεκινούν τα δικά τους τρεξίματα!

Πηγή