Περί Halloween...

Για την ιστορία του Halloween που σιγά σιγά μπαίνει στις ετήσιες συνήθειες και πολλών Ελλήνων και γιατί όχι άλλωστε αφού είναι τόσο αγαπητή παράδοση για τα μικρά παιδιά. Πριν 2000 χρόνια, το τέλος του Οκτωβρίου σηματοδοτούσε για τους Κέλτες την έλευση του χειμώνα κι ο Οκτώβριος, μήνας της συγκομιδής, ήταν πολύ σημαντικός. Πίστευαν δε ότι την τελευταία ημέρα του μήνα, τα όρια μεταξύ ζωντανών και πνευμάτων διασταυρώνονταν και ότι οι νεκροί ανέβαιναν στη γη για να κλέψουν τις τροφές που είχαν συλλεχθεί για το χειμώνα. Έτσι, για να τους εξευμενίσουν, άφηναν φαγητά στην άκρη του χωριού, φορούσαν κοστούμια και άναβαν φωτιές. Αυτή η δοξασία πέρασε στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.

Τον 8ο αιώνα η καθολική εκκλησία καθιέρωσε την 1η Νοεμβρίου ως Ημέρα των Αγίων Πάντων (All Saints Day ή All Hallows Day) και έτσι η 31η Οκτωβρίου ήταν η παραμονή της συγκεκριμένης γιορτής (All Hallows’ Eve). Τον 19ο αιώνα, οι Καθολικοί Ιρλανδοί μετανάστες έφεραν τη γιορτή στην Αμερική, όπου εμπλουτίστηκε με το έθιμο του Trick-or-Treat, με τα παιδιά να μεταμφιέζονται και να γυρνούν από σπίτι σε σπίτι ζητώντας γλυκά. Το Halloween έχει σήμερα μεταφερθεί σε πάρα πολλές χώρες του κόσμου, είναι ιδιαίτερα αγαπητό στα παιδιά και είναι η δεύτερη εμπορικότερη γιορτή μετά τα Χριστούγεννα.

Πηγή:

https://www.facebook.com/kitsinelis/posts/10156976222619118

Ο κύκλος της γόπας

Οι γόπες:

• μολύνουν το σύστημα ύδρευσης του νερού που πίνουμε
• καταλήγουν σε λίμνες και ποτάμια όπου τα ψάρια τις μπερδεύουν με φαγητό

Όσα ψάρια επιζούν αφού φάνε τις γόπες αποθηκεύουν τοξίνες στο σώμα τους.
Οι τοξίνες αυτές μεταφέρονται στον άνθρωπο όταν αυτός τρώει ψάρι.

Μια γόπα ανά λίτρο νερού μπορεί να σκοτώσει τα ψάρια σε ένα ρυάκι.

Σκέψου σοβαρά αν θα ξαναπετάξεις την γόπα σου κάτω...

Ένας σταθμός στην γέννηση του Διαδικτύου

Here's the Internet's 'Birth Certificate' From 50 Years Ago Today

Η πίστη του Αϊνστάϊν στον Θεό του Σπινόζα

Όταν ο Αϊνστάϊν έδινε ομιλίες σε διάφορα συνέδρια σε πανεπιστήμια των Η.Π.Α, η ερώτηση που έκαναν οι σπουδαστές του ήταν:

-Πιστεύετε στον Θεό?

Και εκείνος απαντούσε

-Πιστεύω στον Θεό του Σπινόζα.

Όποιος δεν είχε διαβάσει Σπινόζα είχε ακόμα μια θολή ιδέα πάνω στο θέμα. Ο Μπάρουχ Σπινόζα ήταν ένας Εβραιο-Ολλανδός φιλόσοφος που θεωρούταν ένας από τους πιο μεγάλους ορθολογιστές της φιλοσοφίας του 17ου αιώνα.

Αυτός είναι ο Θεός ή Φύση του Σπινόζα:

Ο Θεός έλεγε: “Σταμάτα να προσεύχεσαι και να χτυπιέσαι στο στήθος! Αυτό που θέλω να κάνεις είναι να βγεις έξω στον κόσμο και να χαρείς την ζωή σου. Θέλω να ζεις, να τραγουδάς, ναι χαίρεσαι και να απολαμβάνεις όλα αυτά που έχω φτιάξει για ‘σένα.

Σταμάτα πια να πηγαίνεις σε εκείνους τους μελαγχολικούς, σκοτεινούς και κρύους ναούς που εσύ ο ίδιος κατασκεύασες και λες πως είναι το σπίτι μου. Το σπίτι μου είναι στα βουνά, στα δάση, στα ποτάμια, στις λίμνες, στις θάλασσες. Εκεί είναι που ζω και εκφράζω την αγάπη μου για εσένα.

Σταμάτα να με θεωρείς υπεύθυνο για την μίζερη ζωή σου, εγώ ποτέ δεν σου είπα πως δεν υπήρχε τίποτε κακό σε ‘σένα ή ότι ήσουν αμαρτωλός, ή ότι η σεξουαλικότητα σου ήταν κάτι κακό. Το σεξ είναι ένα δώρο που σου έχω δώσει με το οποίο μπορείς να εκφράσεις την αγάπη, την έκσταση, την χαρά σου.

Έτσι μη με κατηγορείς για όλα αυτά που σε έκαναν να πιστεύεις. Σταμάτα πια να διαβάζεις υποτιθέμενες αγίες γραφές που δεν έχουν να κάνουν τίποτα με εμένα. Αν δεν μπορείς να με διαβάσεις σε ένα ηλιοβασίλεμα, στην εξοχή, στο βλέμμα των φίλων σου, στα μάτια του παιδιού σου….. Δεν θα με βρεις σε κανένα βιβλίο!

Πίστεψε με και σταμάτα να με ρωτάς. Θα μου πεις πώς να κάνω την δουλειά μου? Σταμάτα να με φοβάσαι τόσο. Εγώ δεν σε κρίνω, δεν σε κριτικάρω, ούτε με ενοχοποιώ, ούτε χαλιέμαι, ούτε τιμωρώ. Εγώ είμαι αγνή αγάπη. Σταμάτα να μου ζητάς συγχώρεση, δεν υπάρχει τίποτα να συγχωρήσω. Αν εγώ σε έφτιαξα… εγώ σε γέμισα με πάθη, με όρια, με απολαύσεις, με συναισθήματα, με ανάγκες, με ασυνέπειες, με ελεύθερη βούληση.

Πως μπορώ να σε συγχωρήσω εάν ανταποκρίνεσαι σε κάτι που εγώ έβαλα μέσα σου? Πως μπορώ να σε τιμωρώ επειδή είσαι αυτό που είσαι, εάν εγώ είμαι αυτός που σε έφτιαξα? Πιστεύεις πως θα μπορούσα να φτιάξω ένα μέρος για να καίω όλους εκείνους τους γιούς μου που συμπεριφέρονται άσχημα, για την υπόλοιπη αιωνιότητα? Τι είδους Θεός θα το έκανε αυτό?

Ξέχνα οποιουδήποτε τύπου εντολή, οποιουδήποτε τύπου νόμο, αυτά είναι κόλπα για να σε μεταχειρίζονται, για να σε ελέγχουν, ώστε μόνο να δημιουργούν τύψεις μέσα σου. Σεβάσου τους όμοιους σου και μην κάνεις αυτό που δεν θα ήθελες για ‘σένα. Το μόνο που σου ζητάω είναι να προσέξεις την ζωή σου, και η εγρήγορση σου να είναι ο οδηγός σου. Αγαπημένε μου, αυτή η ζωή δεν είναι μια δοκιμή, ούτε ένα επίπεδο, ούτε ένα βήμα στον δρόμο, ούτε μια πρόβα, ούτε ένα πρελούδιο προς τον παράδεισο.

Αυτή η ζωή είναι το μόνο που υπάρχει εδώ και τώρα το μοναδικό που έχεις ανάγκη. Είσαι απόλυτα ελεύθερος για να δημιουργήσεις στην ζωή σου έναν παράδεισο ή μια κόλαση. Δεν θα μπορούσα να σου πω αν υπάρχει κάτι άλλο μετά από αυτή την ζωή, αλλά μπορώ να σου δώσω μια συμβουλή. Ζήσε σαν να μην υπήρχα. Ζήσε σαν να ήταν η μοναδική σου ευκαιρία να απολαύσεις, να αγαπήσεις, να υπάρξεις.

Έτσι, αν δεν υπάρχει τίποτα, λοιπόν θα έχεις αξιοποιήσει την ευκαιρία που σου έδωσα. Και αν υπάρχει, να είσαι σίγουρος πως δεν θα σε ρωτήσω αν συμπεριφέρθηκες καλά ή κακά, θα σε ρωτήσω, σου άρεσε? Το διασκέδασες? Τι ήταν αυτό που απόλαυσες περισσότερο? Τι έμαθες?….

Σταμάτα να πιστεύεις σε ‘μένα, πιστεύω σημαίνει υποθέτω, φαντάζομαι, μαντεύω. Εγώ δεν θέλω να πιστεύεις σε ΄μένα, θέλω να με νιώθεις σε ‘σένα. Θέλω να με νιώθεις σε ‘σένα όταν φιλάς την αγαπημένη σου, όταν ντύνεις την κορούλα σου, όταν χαϊδεύεις τον σκύλο σου, όταν κάνεις μπάνιο στην θάλασσα. Σταμάτα να με επαινείς, τι είδους θεός εγωλάτρης νομίζεις ότι είμαι? Με κάνει να βαριέμαι όταν με επαινούν, με εκνευρίζει όταν μου εκφράζουν ευγνωμοσύνη. Νιώθεις ευγνώμων? Απόδειξε το προσέχοντας εσένα, την υγεία σου, τις σχέσεις σου, τον κόσμο. Νιώθεις ευλογημένος, προικισμένος?

Έκφρασε την χαρά σου! Αυτός είναι ο τρόπος να με επαινείς. Σταμάτα να περιπλέκεις τα πράγματα και να επαναλαμβάνεις σαν παπαγάλος αυτά που σου έμαθαν για ΄μένα. Το μόνο σίγουρο είναι πως είσαι εδώ, πως είσαι ζωντανός, πως αυτός ο κόσμος είναι γεμάτος θαύματα. Γιατί να ψάχνεις περισσότερα θαύματα? Γιατί τόσες εξηγήσεις?

Μην με ψάχνεις έξω, δεν θα με βρεις, ψάξε με μέσα….εκεί είμαι, παλλόμενος μέσα σου.

Πηγή:

https://www.facebook.com/peter.parisis/posts/10156908494318212

Η μερα που ουσιαστικα κερδίζεται η Ελληνικη ανεξαρτησία

Συνεχώς συζητάμε για το τι "μας χρωστάνε οι αλλοι"... ξεχνώντας πολυ βολικά τι χρωστάμε στους αλλους εμεις.

Για να δουμε λοιπον.

Μια μερα σαν χθες, 20 Οκτωβρίου, το 1827.

Ειναι η μερα που ουσιαστικα κερδίζεται η Ελληνικη ανεξαρτησία.

Απο ποιους ομως..;

Η επανασταση απεναντι στους Οθωμανους, ηταν ουσιαστικα χαμενη.

Οι δυνάμεις του Σουλτανου ειχαν σβησει την γενναία ελληνικη αντισταση στην Πελοπονννησο και έμεναν μονο διάσπαρτες ομάδες να πολεμούν εδω κι'εκει.

Ολα ηταν θέμα χρόνου να τελειώσουν διχως την δόξα που μετέπειτα επικαλούμαστε...

Θα έμενε μονο η ντροπη των εσωτερικών ελληνικών διενεξεων και των συγκρούσεων προσωπικών μωροφιλοδοξιών.

Την κατασταση και την "ένδοξη ιστορία μας", την έσωσαν "οι ξένοι".

Ολα ξεκίνησαν με την υπογραφή της συνθήκης του Λονδίνου, στις 6 Ιουλιου του 1827.

Οι 3 μεγαλες δυνάμεις -Αγγλια, Γαλλια, Ρωσία - συμφωνούν και ζητανε την κατάπαυση του πυρός αναμεσα στις αντιμαχόμενες πλευρές.

Στην ουσια, απαιτούν την παύση των εχθροπραξιών απο μέρους των Οθωμανικων δυναμεων στην Ελληνικη επικράτεια.

Προσφέρουν δε την διαμεσολάβηση των συμμάχων στις διαπραγματεύσεις για ανακωχή.

Η συνθήκη απαιτεί να παραχωρηθεί στην Ελλαδα αυτονομία και σε αντιστάθμισμα οι Ελληνες να πληρωνουν εναν ετήσιο φόρο στην Πύλη.

Υπηρχε μαλιστα μια κρυφή υποσημείωση η οποια εξουσιοδοτουσε τις 3 δυνάμεις να παρέμβουν στρατιωτικά αν μεσα σε εναν μηνα δεν ειχε συμφωνηθεί πληρης ανακωχή.

Ολο αυτο βέβαια, δεν εξυπηρετούσε εκεινη την στιγμη παρα μονο τον ελληνικο αγώνα, αφου οι Οθωμανοί ειχαν στα χέρια τους την σίγουρη επικράτηση. 

Η συμφωνια του Λονδίνου υπογράφηκε την κατάλληλη στιγμη, για εναν λογο ακομα: λίγες εβδομάδες μετα, ο εμπνευστής και αρχιτέκτονάς της, ο πρωθυπουργός της Αγγλίας λόρδος George Canning πέθανε.

Την ευθύνη των Οθωμανικων δυναμεων στην Πελοπόννησο την ειχε ο Ιμπραημ.

Αιγυπτιος, αλλα απο Ελληνίδα μητέρα.

Ειχε απαχθεί με το "παιδομάζωμα" και ειχε αναστραφεί ως μουσουλμάνος.

Ηταν γνωστός σε ολη την Ευρωπη για τις ακρότητές του και την μοχθηρία του.

Απο την αλλη, οι συμμαχικές δυνάμεις ειχαν στην ηγεσία τους τον Άγγλο ναυαρχο Edward Codrington.

Διπλα του ο Γάλλος De Rigny και ο ναύαρχος του Ρωσικού στόλου, Heyden.

Δικες τους διαταγές ηταν να επιβλέπουν την ανακωχή και να μην πάρουν το μέρος καμιάς πλευρας.

Θα κατέφευγαν σε στρατιωτική παρέμβαση, μονο σαν τελευταία επιλογή.

Να σημειωθεί εδώ, οτι ο Άγγλος ναύαρχος και επικεφαλής των συμμαχιών δυναμεων Codrington ηταν φιλέλληνας, και μαλιστα ειχε εγγραφεί στην ελληνικη επιτροπή υποστήριξης του αγωνα στο Λονδίνο.

Ηταν απο εκείνους τους φιλέλληνες της Ευρώπης, που πίστευε πως η ελληνικη ανεξαρτησία θα σήμαινε την αναβίωση της κλασσικής Ελλαδας και του αρχαίου ελληνικου πνεύματος.

Φεύ..! Αλλα αυτο ειναι μια αλλη -πονεμένη- ιστορια...

Ενώ λοιπον αρχικά ο Ιμπραημ δέχτηκε τους όρους -τους οποίους φυσικα η Ελληνικη πλευρά με ανακούφιση ειχε δεχτεί πρωτη- οι Τούρκοι τους παραβίασαν και ξεκίνησαν νεο γύρο επιθέσεων.

Στις 29 Αυγούστου, η Πύλη απέρριψε επίσημα την συνθήκη του Λονδίνου.

Οι καπνοί απο την πυρπόληση ελληνικών χωριών στην Πελοπόνησσο, λέγεται πως ηταν ορατοί απο την Αθήνα!

Ο πληθυσμός υπέφερε απο λιμό. Η ολική καταστροφη, ηταν προ των πυλών. Ελληνικη αντισταση πλεον, δεν υπηρχε.

Στις 13 Οκτωβριου, ο Codrington, μαζί με τους De Rigny και Heyden οδηγούν τον συμμαχικό στόλο στον κόλπο του Ναβαρίνο.

Απέναντι του, βρίσκει τον Τούρκο-Αιγυπτιακο στόλο που υπερτερεί συντριπτικά σε αριθμό πλοίων: 23 συμμαχικά, απεναντι σε 78 τουρκοαιγυπτιακα.

Ομως οι σύμμαχοι υπερτερούν σε στρατιωτική τεχνολογία, σε στρατηγική και σε ποιότητα των πληρωμάτων.

Ετσι, φτάνουμε στο μεσημέρι της 20ης Οκτωβρίου. Ακριβως 13:30, ξεκιναει η επιθεση.

Ο Οθωμανικος στόλος καταστράφηκε εντελώς.

Μολις αυτο εγινε γνωστο, καμπάνες ήχησαν σε ολη την Πελοπόννησο και στην υπόλοιπη κατεχόμενη Ελλαδα.

Ηταν η αρχή του τέλους της Οθωμανικής σκλαβιάς των 4 αιώνων.

Ο Σουλτάνος πάντως, αρνήθηκε να παραδοθεί.

Διέταξε τις δυνάμεις του να παραμείνουν στην Πελοπονησσο και τους 40.000 στρατιώτες του στην υπόλοιπη Ελλαδα. Ταυτόχρονα έκλεισε τα στενά του Βοσπόρου.

Ολα αυτα ομως ηταν οι τελευταίοι σπασμοι.

Το οριστικό τελος ηρθε με τον Ρώσο-τουρκικό πολεμο, εναν χρονο αργοτερα.

Η ουσια ειναι αυτη: η ελληνικη επανασταση σώθηκε απο την παρέμβαση των συμμαχικών δυναμεων.

Η Ελληνικη ανεξαρτησία δεν κερδήθηκε ουτε στην Αγια Λαυρα, ουτε στο Κουγκι...ουτε απο τον Παλαιών Πατρών Γερμανό, ουτε απο τον καλογερο Σαμουήλ.

Η Ελληνικη ανεξαρτησία κερδήθηκε απο τους "ξενους", στο Ναβαρινο.

Η αληθεια ειναι αυτη: η ελεύθερη γαλανόλευκη, εχει ποτιστεί και με αιμα "άλλων".

Εκείνων που "ζούσαν στα δεντρα και έτρωγαν βελανιδιά.." ή και κάποιων άλλων που νιώθαν Έλληνες, αλλά μιλούσαν βλαχικα ή αρβανιτικα (ή και τουρκικά ακόμα ) κι αυτό δεν τους εμπόδισε να προσφέρουν το αίμα τους και να γίνουν Έλληνες ήρωες. 

Η αληθεια ειναι αυτη: χρωστάμε σε "αλλους", την ελευθερια που σημερα απολαμβάνουμε.

Η ντροπη ειναι αυτη: χρωστάμε στους "ξενους" το δικαίωμά μας και την ελευθερία μας, να τους βρίζουμε αισχρά σε κάθε ευκαιρία και να φορτώνουμε διαχρονικά σε αυτούς καθε μας ανημποριά. 

Αυτά.

Πηγή:

https://www.facebook.com/tenshi.gossui/posts/10157818425044884

Περί μελισσών

Οι μέλισσες ανακηρύχτηκαν ως τα πιο σημαντικά έμβια όντα στον πλανήτη

Οι «καθαριστές» του Facebook

Οι άνθρωποι που φροντίζουν να μην φτάσουν ως εμάς ο λόγος μίσους και η βία στις πιο ακραίες εκδοχές τους, έχουν αντικρίσει με τα δικά τους μάτια τον τρόμο.

Περί Φυσικής

Κάθε πρωί πάω τα παιδιά μου στο σχολείο...και στο δρόμο λέμε διάφορα...κυρίως με ρωτάνε και απαντώ. Αυτές τις μέρες μαθαίνω στον μεγάλο ύστερα από δικό του αίτημα τα πρώτα στοιχεία του περιοδικού πίνακα. Θα έχουμε πολλά πρωινά και απογεύματα να πούμε πολλά. Θα τους πω διάφορες ιστορίες όσο μεγαλώνουν όπως το πώς όλοι μας είμαστε αστρόσκονη μιας και τα στοιχεία στο σώμα μας προέρχονται από αστέρια που τέλειωσαν με τεράστιες εκρήξεις...το πώς όλοι μας ήρθαμε από κοινούς προγόνους που ξεκίνησαν από κοινό τόπο...για το πώς και γιατί τα χαρακτηριστικά μας προσαρμόζονται στο περιβάλλον για να μας βοηθήσουν...για το ότι όλοι μας ξεκινάμε στην κοιλιά της μαμάς ως κορίτσια και στην πορεία οι μισοί γινόμαστε αγόρια αλλά μας μένουν οι ρώγες...και θα γελάμε και θα θαυμάζουμε τη φύση...και θα νιώθουμε δέος και μικροί και ίσοι απέναντι στην απεραντοσύνη. Θα τους πω πως είμαστε η συνείδηση του κόσμου και η προσπάθεια του να καταλάβει τι γίνεται...και να είμαστε περήφανοι για όσα καταφέρνουμε και όχι για όσα πέτυχαν άλλοι...να ντρεπόμαστε για όσα κάνουμε και όχι για όσα μας έτυχαν...να κρατάμε όσα έχουν αξία στο γνωστικό μας ταξίδι και όχι όσα μας πίεσαν να δεχτούμε λόγω παράδοσης και εξουσίας. Αν θέλω να αφήσω κάτι στα παιδιά μου είναι τη δίψα για τη γνώση ώστε να μεγαλώσουν μακριά από δογματισμούς, ιδεοληψίες και προκαταλήψεις αλλά ως ελεύθερα, σκεπτόμενα άτομα γνωρίζοντας πως καθένας είναι μοναδικός μέσα στο σύμπαν με άπειρα σενάρια για τη ζωή του. 
Καλημέρα λοιπόν σε όλα τα παιδιά που θα πάνε σε λίγο σχολείο και σε όλους τους μεγάλους που ξεκινούν τα δικά τους τρεξίματα!

Πηγή

Ακαδημία Αρχιμήδη

Ένα απ' τα καλύτερα σχολεία στο Μαϊάμι

Μάργκαρετ Θάτσερ (ρητά)

Γεννήθηκε στις 13 του Οκτώβρη του 1925 για έναν πολύ σπουδαίο λόγο. Να βάλει μερικά πράγματα στη θέση τους. Επιτέθηκε με μανία στον «υπαρκτό» σοσιαλισμό και τον εξέθεσε ιδεολογικά. Όλοι οι αντίπαλοι της υποτάχθηκαν στις λέξεις που για αυτή ήταν το περίγραμμά της «Ιδιωτική πρωτοβουλία, ελεύθερη οικονομία, κοινωνική ελευθερία». Τα αναμασούν πολλοί τώρα πια, αλλά τώρα είναι πιο εύκολο. Τότε οι μάχες κάθε Πέμπτη στο Αγγλικό κοινοβούλιο ήταν μαθήματα δημοκρατίας και διαλόγου. Ουδεμία σχέση με την εικόνα του δικού μας κοινοβουλίου.

Η ανάμειξη της στα «ποδοσφαιρικά» θέματα του χουλιγκανισμού ήταν και αυτή τυπική Θατσερική αντίδραση. Ζήτησε τον αποκλεισμό όλων των αγγλικών ομάδων από τα ευρωπαϊκά και παγκόσμια παιχνίδια για 5 χρόνια . Το ίδιο και για τις εθνικές ομάδες όλων των ηλικιών. ''Πρέπει να πατάξουμε τον χουλιγκανισμό και θα διαβούμε ξανά τη θάλασσα για να παίξουμε σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις, μόνο αν και όταν τελειώσουμε με αυτό το πρόβλημα'' είχε πει η Μάργκαρετ Θάτσερ.

Ρητά

Θυμήσου μια μέρα στο τέλος της οποίας ήσουν πολύ ικανοποιημένος. Δεν ήταν μια μέρα που ξάπλωνες από εδώ κι από εκεί, χωρίς να κάνεις τίποτα, αλλά μια μέρα που είχες να κάνεις τα πάντα και τα έβγαλες πέρα.

Εάν δίνεις προσοχή στην κοινή γνώμη και στα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων, τότε δεν κυβερνάς, αλλά υπακούς.

Το να είσαι ισχυρός είναι σαν να είσαι κυρία. Αν πρέπει να δηλώσεις ότι είσαι, δεν είσαι.

Το πρόβλημα με το σοσιαλισμό είναι πως τελειώνει όταν τελειώσουν τα χρήματα των άλλων.

Δεν ξέρω κανέναν που να έχει φτάσει στην κορυφή χωρίς πολλή δουλειά. Αυτή είναι η συνταγή. Δεν θα σε οδηγήσει πάντα στην κορυφή, αλλά θα σε φέρει αρκετά κοντά.

Ίσως χρειαστεί να δώσεις μια μάχη περισσότερες από μια φορά για να την κερδίσεις.

Πηγές:

https://www.facebook.com/nikos.moldovanidis/posts/2479733692108670

https://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=82

Παγκόσμια Ημέρα Αποδημητικών Πτηνών

https://www.sansimera.gr/worldays/355

http://www.ornithologiki.gr/

Τι είναι δάσκαλος;

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα εκπαιδευτικών:

Ομιλία της εκπαιδευτικού Rita Pierson 
https://www.youtube.com/watch?v=SFnMTHhKdkw

Ένας άντρας πήγε στον πατέρα του και του είπε...

Ένας άντρας πήγε στον πατέρα του και του είπε:

"Πατέρα, δεν αντέχω άλλο τη γυναίκα μου, θέλω να τη σκοτώσω, αλλά φοβάμαι ότι θα με καταλάβουν.

Μπορείς να με βοηθήσεις?"

Ο πατέρας απάντησε: "Ναι, μπορώ, αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα... Πρέπει να είσαι σίγουρος ότι κανείς δεν θα υποψιαστεί ότι ήσουν εσύ αυτός που την σκότωσε.

Θα πρέπει να την προσέχεις, να είσαι ευγενικός, ευγνώμων, υπομονετικός, να αγαπάς, να είσαι λιγότερο εγωιστής, να ακούς περισσότερα...!!!

Βλέπεις αυτό το δηλητήριο εδώ;

Κάθε μέρα θα βάζεις λίγο στο φαγητό. Έτσι θα πεθάνει σιγά-σιγά."

Μετά από λίγες μέρες, ο γιος επιστρέφει στον πατέρα του και λέει: "Δεν θέλω να πεθάνει πια η γυναίκα μου!

Συνειδητοποίησα ότι την αγαπώ. Και τώρα; Πώς μπορώ να σταματήσω αυτό που την δηλητηριάζει όλες αυτές τις μέρες?"

Του απαντάει ο πατέρας: "Μην ανησυχείς! Αυτό που σου έδωσα ήταν σκόνη ρυζιού. Δεν θα πεθάνει, γιατί το δηλητήριο ήταν μέσα σου!"

Όταν ταΐζεις κακίες πεθαίνεις αργά. Ας μάθουμε πρώτα να κάνουμε ειρήνη με τον εαυτό μας και μόνο τότε θα είμαστε σε θέση να το κάνουμε και με τους άλλους. Να αντιμετωπίζουμε τους άλλους όπως θα θέλαμε να μας φέρονται.

Εμείς παίρνουμε την πρωτοβουλία να αγαπάμε, να δίνουμε, να βοηθήσουμε... και να σταματήσουμε να προσποιούμαστε ό,τι μας σερβίρουν, να εκμεταλλευτούμε και να αξιοποιήσουμε τους άλλους.

Είθε η αγάπη του Θεού να μας αγγίζει κάθε μέρα γιατί δεν ξέρουμε αν έχουμε χρόνο να καθαρίσουμε τους εαυτούς μας με αυτό το αντίδοτο που λέγεται συγχώρεση...

Πηγή:

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=758886957898188&id=182441832209373

Περί προέλευσης ονομασίας μηνών...

Ιανουάριος - January

Ο πρώτος μήνας του χρόνου σηματοδοτεί την αρχή και το τέλος, την είσοδο και την έξοδο. Το όνομά του προέρχεται από τον θεό των Ρωμαίων, τον Ιανό (Janus). Ο Ιανός ήταν θεός με δύο πρόσωπα, τα οποία κοίταζαν σε αντίθετες κατευθύνσεις, μπροστά στο νέο χρόνο αλλά και πίσω στον προηγούμενο.

Φεβρουάριος - February

Το όνομά του προέρχεται από το λατινικό ρήμα februare που σημαίνει καθαρίζω, εξαγνίζω. Ήταν ένας μήνας αφιερωμένος στο θεό του Άδη Φέβρουο. Σύμφωνα με παλαιότερο ρωμαϊκό ημερολόγιο πρόκειται για τον τελευταίο μήνα του έτους. Με την καθιέρωση του Ιουλιανού ημερολογίου το 46 π.Χ. περιορίστηκαν οι ημέρες του από 30 σε 29 και την εποχή του αυτοκράτορα Αύγουστου του αφαιρέθηκε άλλη μια μέρα η οποία προστέθηκε στον Αύγουστο και έτσι έχει 28 ημέρες, και 29 κάθε τέσσερα χρόνια. Η ελληνική εκδοχή σε Φλεβάρη σηματοδοτεί το υδάτινο στοιχείο της φύσης.

Μάρτιος - March

Κατά το αρχαίο ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν ο πρώτος μήνας του χρόνου και ονομαζόταν Primus. Μετά το 46 π.Χ. ονομάστηκε Μάρτιος, έγινε ο τρίτος μήνας του χρόνου, αφιερωμένος στον θεό Μαρς που αρχικά ήταν ο θεός της γονιμότητας και των αγρών αλλά αργότερα ταυτίστηκε με τον Άρη, θεό του πολέμου. Οι Έλληνες έχουν αποδώσει πολλά ονόματα στο συγκεκριμένο μήνα, όπως γδάρτης, λόγω του άστατου καιρού.

Απρίλιος - April

Ο Απρίλιος σηματοδοτεί το άνοιγμα και την άνθηση και ήταν αφιερωμένος στη θεά Αθηνά. Το όνομά του προέρχεται από το λατινικό ρήμα aperio που σημαίνει «ανοίγω».

Μάιος - May

Ο πέμπτος μήνας του χρόνου πήρε το όνομά του από την ρωμαϊκή θεότητα Maja (Μάγια). Το όνομα Maja προήλθε από τη λέξη Μαία (τροφός) τη μητέρα του θεού Ερμή στον οποίο ήταν αφιερωμένος.

Ιούνιος - June

Για την ονομασία του έκτου κατά σειρά μήνα του έτους υπάρχουν δύο εκδοχές. Στην πρώτη το όνομα προέρχεται από τη θεά Juno (Ηρα), κατά τους Ρωμαίους προστάτιδα του οίκου και του γάμου.  Ωστόσο, σύμφωνα με τη δεύτερη εκδοχή πήρε το όνομά του από τον Λεύκιο Ιούνιο Βρούτο. Αυτός ανέτρεψε τον βασιλιά Ταρκύνιο τον Υπερήφανο το 510 π.Χ., εγκαθίδρυσε τον θεσμό της Υπατείας, θεμελίωσε τη Δημοκρατία και έγινε ο πρώτος Ύπατος της Ρώμης.

Ιούλιος - July

Ένας μήνας αφιερωμένος στον Ιούλιο Καίσαρα ο οποίος θεωρείται ένας από τους τρεις μεγάλους στρατηλάτες του αρχαίου κόσμου. Τον Ιούλιο, οι Ρωμαίοι τον έλεγαν Quintilis.

Αύγουστος - August

Ο Αύγουστος οφείλει το όνομά του στον αυτοκράτορα Οκταβιανό ο οποίος τιμήθηκε από την Σύγκλητο με το προσωνύμιο Αύγουστος που σημαίνει σεβαστός. Ο Οκταβιανός ήταν ανηψιός του Ιούλιου Καίσαρα και εξίσου σημαντική προσωπικότητα με εκείνον.

Σεπτέμβριος - September

Kατείχε την έβδομη θέση στη σειρά των μηνών, όπως δείχνει και το όνομά του καθώς septem στα λατινικά σημαίνει επτά (7). Όταν όμως καθιερώθηκε το ιουλιανό ημερολόγιο με πρώτο μήνα του έτους τον Ιανουάριο ο Σεπτέμβριος έγινε ένατος.

Οκτώβριος (και όχι Οκτώμβριος) - October

Η ονομασία του προέρχεται από τη λατινική λέξη octo = οκτώ (8), επειδή στο αρχαίο δεκάμηνο ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν ο όγδοος στη σειρά μήνας.

Νοέμβριος - November

Κατά το παλαιό ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν ο ένατος μήνας γι αυτό και το όνομά του προέρχεται από τον αριθμό εννέα (9) που στα λατινικά είναι novem.

Δεκέμβριος - December

Ο τελευταίος μήνας του έτους, ο δέκατος του παλιού ρωμαϊκού ημερολογίου πήρε το όνομά του από τη λατινική λέξη decem που σημαίνει δέκα (10).

Πηγές: 

https://www.sansimera.gr/articles/500/186

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CE%BA%CF%84%CF%8E%CE%B2%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82

https://www.iefimerida.gr/news/126506/%CF%80%CF%8E%CF%82-%CF%80%CE%AE%CF%81%CE%B1%CE%BD-%CF%84%CE%B1-%CE%BF%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%AC-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%BF%CE%B9-%CE%BC%CE%AE%CE%BD%CE%B5%CF%82